به گزارش سایت خبری پُرسون، روزنامه فرهیختگان در بخشی از گزارش خود نوشت: در هفتههای اخیر، با افزایش حضور نظامی ایالات متحده در خلیج فارس، دریای عمان و شرق مدیترانه، بار دیگر گمانهزنیها درباره احتمال ورود آمریکا به یک جنگ مستقیم و تمامعیار با جمهوری اسلامی ایران شدت گرفت. اعزام ناوهای هواپیمابر، بمبافکنهای راهبردی و تجهیزات پیشرفته نظامی، در کنار ادبیات تهدیدآمیز مقامات آمریکایی، این تصور را تقویت کرد که واشنگتن در حال آمادهسازی برای یک اقدام نظامی بزرگ است. با این حال، روند تحولات نشان داد که این نمایش قدرت بیش از آنکه مقدمه جنگ باشد، بخشی از یک جنگ روانی و فشار سیاسی بوده است.
بسیاری از صاحبنظران معتقدند اگر آمریکا واقعاً توان، اراده و آمادگی ورود به یک جنگ تمامعیار علیه ایران را داشت، بهترین و کمهزینهترین زمان برای این اقدام، دقیقاً همین مقطع بود؛ زمانی که افکار عمومی غرب با بحرانهای متعدد سرگرم است، متحدان منطقهای آمریکا نگران افزایش قدرت ایران هستند و واشنگتن توانسته با آرایش نظامی گسترده، ژست تهاجمی پررنگی به خود بگیرد. عقبنشینی از این فضا، بهویژه پس از تهدیدهای صریح، نهتنها به معنای کاهش فشار بر ایران نیست، بلکه میتواند نشانهای از محدودیتهای راهبردی آمریکا تلقی شود.
واقعیت آن است که جنگ با ایران، برخلاف تصور برخی محافل در واشنگتن، نه یک عملیات محدود و کوتاهمدت، بلکه رویارویی با کشوری دارای عمق راهبردی، توان موشکی و شبکه متحدان منطقهای است. هرگونه درگیری مستقیم، میتواند به سرعت از مرزهای جغرافیایی ایران فراتر رفته و کل منطقه غرب آسیا را درگیر کند؛ موضوعی که هزینههای آن برای آمریکا و متحدانش، بهمراتب سنگینتر از منافع احتمالی آن خواهد بود.
از سوی دیگر، تجربههای پیشین آمریکا در عراق و افغانستان همچنان بهعنوان زخمهای باز در حافظه راهبردی این کشور باقی مانده است. تصمیمگیران آمریکایی بهخوبی میدانند که افکار عمومی داخلی، تاب تحمل یک جنگ پرهزینه و طولانی جدید را ندارد؛ آن هم در شرایطی که اقتصاد آمریکا با چالشهای جدی و رقابتهای فزاینده با چین و روسیه مواجه است. در چنین وضعیتی، ورود به یک جنگ تمامعیار با ایران میتواند به یک قمار پرریسک و حتی فاجعهبار برای دولت آمریکا تبدیل شود.
در مقابل، جمهوری اسلامی ایران با اتخاذ راهبرد بازدارندگی فعال، تلاش کرده است این پیام را منتقل کند که هرگونه اقدام نظامی علیه آن، با پاسخی فراتر از انتظار همراه خواهد بود. اظهارات مقامات ارشد نظامی و سیاسی ایران درباره آمادگی برای سناریوهای مختلف، در کنار نمایش توانمندیهای دفاعی، بخشی از همین معادله بازدارنده است؛ معادلهای که محاسبات طرف مقابل را بهشدت پیچیده کرده است.
از این منظر، عقبنشینی آمریکا از موضع تهدید نظامی آشکار، نه بهمعنای پایان خصومت، بلکه نشانهای از بنبست راهبردی واشنگتن در قبال ایران است. ادامه این وضعیت میتواند در آینده، توازن قدرت منطقهای را بیش از پیش به زیان آمریکا تغییر دهد و جایگاه ایران را بهعنوان بازیگری تعیینکننده در معادلات غرب آسیا تثبیت کند؛ موضوعی که خود یکی از اصلیترین نگرانیهای سیاستگذاران آمریکایی به شمار میرود
منبع: فرهیختگان
