به گزارش سایت خبری پُرسون، سعید رحمتزاده پشتیری، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس: 1-نوع برخورد اخیر کشورهای اروپایی در برابر جمهوری اسلامی ایران با پیش کشیدن موضوع فعالسازی مکانیسم ماشه و بازگشت برخی از تحریمها علیه ایران، خلاف عرف بینالملل و مخالف متن قرارداد برجام است، قراردادی که هیچگاه برای خود غرب نیز مهم نبوده و آنها ابدا به آن پایبند نبودند. از این رو باید اشاره داشت که فعالسازی مکانیسم ماشه علیه ایران که با اقدام غربیها مطرح شده است، غیرمنطقی بوده و با اصول روابط صحیح دپیلماتیک در تغایر جدی قرار دارد. طبیعتاً بازگشت به گذشته و اجراییشدن برخی ضمانت اجراها به خود آمریکا و کشورهای اروپایی برمیگردد، چرا که جمهوری اسلامی ایران همواره تعهداتش را عملی کرده و به آن پایبند بوده. اما در آنسو نه آمریکا به بندی از تعهداتش عمل کرد و نه بعد از خروج آمریکا، اروپاییها همکاری سازندهای را در اجرای قرداد بینالمللی برجام از خود نشان دادند.
2-فعال سازی مکانیسم ماشه مشمول قطعنامههای سال 2006 تا 2015 است که در این مدت علیه جمهوری اسلامی اجرایی شده است و ایران آثار تمام اقتصادی و سیاسی این محدودیتها را تجربه کرده است، از این رو باید توجه داشت که موضوع و امر تازهای برای ایران قرار نیست عملی شود. از این رو اگر نوع حکمرانی جمهوری اسلامی ایران را در آن مقاطع مورد ارزیابی قرار دهیم خواهیم دید که ما در برخی شاخصها رشد داشتهایم، چه درمورد موضوعات داخلی و چه در باب مسائل بینالمللی. لذا با موضوع مکانیسم ماشه موضوع جدید و تازهای به جمهوری اسلامی ایران تحمیل نمیشود و ایران تجربه برخورد با این شرایط را پیش از این داشته است.
3- هوچیگریهای اخیر اروپاییها با فعالسازی مکانیسم ماشه بیشتر جنبه روانی و رسانهای دارد. کشورهای غربی چندین سال است که با ایران یک بازی گلیاپوچ به راه انداختند و در این بازی هر دو دست غرب خالی است. با مکانیسم ماشه غرب میخواهد این بازی را دوباره از سر بگیرد. آنان در این روند نه نفعی برای ایران داشتند و نه تهدید و فشارهای آنان موجب تضعیف کشور و نظام شده است. همواره با ایستادگی در برابر تهدید و فشارها مردم و نظام جمهوری اسلامی قویتر از گذشته شده است. در واقع باید بیان شود که این روند موضوعی که مطرح میکند این است که هم مردم ایران و هم سایر جهانیان درک خواهند کرد که دلبستن سادهلوحانه به غرب و وعدههای آنان تنها چیزی که به ارمغان خواهد آورد هزینه و خسارت است.
منبع: همشهری