دوران هخامنشی

عبدالمجید ارفعی، پژوهشگر برجسته و مترجم شهیر منشور کوروش کبیر و گل‌نبشته‌های دوران هخامنشی، دار فانی را وداع گفت. این عیلام‌شناس نامدار و استاد زبان‌های باستانی نظیر اکدی، عیلامی، سومری، اوستایی و پهلوی، بر اساس تأیید شاگردان و نزدیکانش، به رحمت خدا رفت.

در گزارش‌های باستان‌شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی نیز آمده است که این دروازه باشکوه، در مقیاس وسیع‌تری طرح دروازه معروف ایشتار (حدود ۵۸۰ پیش از میلاد) را تکرار می‌کند که پیش از ساخت تختگاه تخت جمشید در دوره یکی از دو پادشاه نخستین پارسیان بنا شده است.

تخت جمشید وقتی ساخته شد، آینه‌ای تمام‌نما از وسعت و عظمت اولین امپراتوری بزرگ جهان یعنی امپراتوری هخامنشی بود؛ این شهر ترکیبی حیرت‌انگیز از انواع فرهنگ‌ها و حتی «درخت‌ها» از بابلی و یونانی و مصری تا باختری و سغدی بود؛ به این معنا می‌شود گفت که این شهر نه‌تنها پایتخت ایران، بلکه پایتخت جهانِ روزگار خود بود.
چند روز پیش بود که خبر یک کشف مهم در تخت جمشید منتشر شد و حالا رئیس هیات‌مدیره جامعه باستان‌شناسی ایران می گوید که گِل‌نوشته‌های مالی، نظام مالیاتی و آمار، منحصر و محدود به دوره هخامنشی نیست، همزمان در منطقه بین‌النهرین در دوره آشور و بابل، دانش و فن حسابرسی وجود داشته است.
نمونه‌های گریفین یا شیردالِ دوران هخامنشی به تاریخ ۵۰۰ قبل از میلاد برمی‌گردد. از لحاظ فرم هنری، این موجودات، خاصِ دوران هخامنشی شده‌اند و بیشترین نمونه‌ها و به یادماندنی‌ترین گریفین‌ها را در بین تمام دوران نمایش داده‌اند، گریفین‌های هخامنشی از اندازه‌های بزرگ برای سرستون تا ابعاد کوچک برای زیورآلات ساخته شده‌اند.
سازمان آگهی های پُرسون