محمدجواد ظریف

اگر آزادی بیان و امنیت رسانه‌ای در کشور به‌درستی مراعات می‌شد، همه محتوای این فایل می‌توانست به‌سادگی در رسانه‌های داخلی هم بیان شود؛ اما نه وزیر و نه روزنامه‌نگار از عواقب گفتن و انتشار این حرف‌ها در رسانه‌های داخلی احساس امنیت ندارند و ناگزیر از آن می‌شوند که مصاحبه‌ای کنند که «قرار نبوده منتشر شود» و سپس عده دیگری هم با ماهی‌گیری از آب گل‌آلود این مصاحبه را افشا کنند.

طی روزهای گذشته در محافل سیاسی، رسانه‌ها و شبکه‌های مجازی جنجال‌های زیادی در مورد محتوای یک فایل صوتی از اظهارات وزیر امورخارجه کشورمان ایجاد شده است.

یادداشت/ نه دیپلماسی باید فدای میدان شود و نه میدان فدای دیپلماسی؛ بلکه کشوری موفق است که بتواند دستاوردهای میدانی‌اش را آن چنان بالا ببرد تا دیپلمات‌هایش آن سرمایه را در کارزارهای بین المللی نقد کنند.

اگر ظریف دغدغه منافع ملی نداشت حتما محافظه کاری می‌کرد و با خودسانسوری سخن را در هزار لفافه مصنوعی می‌پیچاند تا در صورت انتشار یا درز این گفتگو انتقادی متوجه او نشود.