مباهله

بى‌‌گمان یکى از حوادثِ برجسته تاریخ اسلام که هشتاد و چند آیه از سوره آل‌عمران، پیرامون آن نازل شده است، ماجراى «مباهَلَه» است. واقعه شگفت‌‌انگیزى که در اهمیت، اگر هم سطح با حماسه پرشُکوه «غدیر» نباشد، از آن، کم اهمیت‌‌تر نیست. زیرا «مباهَلَه» زیربناىِ «غـدیر» است و پیش از جریان غدیر، خداى سبحان در قرآن، به روشنى، وجود مبارکِ امیرمؤمنان «على بن ابیطالب علیه‌السلام» را به منزله «نَفْس و خودِ» پیامبر (ص) یاد کرده است، و این عطیّه الهى و فضیلت عظمى را به آن حضرت اختصاص داده است

مجتبی لشکربلوکی در یادداشتی با اشاره به پیام‌های مباهله نوشت: اگر در مقابل دشمن محکم بایستیم، دشمن عقب‌نشینی می‌کند.

روز مباهله روزی است که پیامبر گرامی اسلام (ص) عزیزترین عناصر انسانی خود را به صحنه می آورد.

روز بیست و چهارم ذیحجه روزی است که حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم با نصارای نجران مباهله کردند و پیش از آن اهل بیت خود را زیر عبا گرفتند. این روز روز مباهله نام گرفت و برای آن اعمال خاصی ذکر شده است.

امام جعفر صادق (علیه السلام) در روایتی به آداب روز مباهله پرداختند.

مباهله واقعه شگفت انگیزى است که در اهمیت کمتر از غدیر نیست زیرا مباهله زیربناى غدیر است و پیش از غدیر خداى سبحان در قرآن وجود مبارک امیرالمؤمنین على (ع) را به منزله نفس پیامبر یاد کرده است.