لغو تحریم ها

رئیس مجلس شورای اسلامی با اشاره به مفاد تفاهم‌نامه اسلام‌آباد گفت: ایران تا زمان تحقق شروط این تفاهم‌نامه از جمله رفع محاصره، آزادی اموال بلوکه‌شده، رفع تحریم‌های نفتی و پایان تهدید و عملیات نظامی، تنگه هرمز را باز نخواهد کرد.

محمدجواد ظریف با انتشار یادداشتی مفصل، پایان جنگ و برقراری صلح میان ایران و آمریکا را تشریح کرد؛ نسخه‌ای که در آن از لغو کامل تحریم‌ها، خروج ایران از فهرست‌های تروریستی، پرداخت ۳۰۰ میلیارد دلار برای بازسازی خسارت‌های جنگ و ایجاد یک سازوکار امنیتی جدید در غرب آسیا سخن گفته و همزمان اسرائیل را مهم‌ترین مانع هرگونه توافق پایدار میان تهران و واشنگتن معرفی کرده است.

در سیاست امروز، کمتر چیزی به اندازه دوگانه‌سازی‌های مصنوعی به منافع ملی آسیب زده است. یکی از مهم‌ترین این دوگانه‌ها، تقابل ساختگی میان مقاومت و مذاکره است؛ دو مفهومی که در عمل نه رقیب یکدیگر، بلکه مکمل یکدیگرند.

وزارت امور خارجه چین با انتقاد شدید از سیاست‌های واشینگتن، خواستار توقف فوری تحریم‌های اعمال شده علیه کوبا شد و این اقدامات را فاقد هرگونه مشروعیت بین‌المللی دانست.

نخست‌وزیر ایتالیا تأکید کرد در صورت تمایل تهران به مذاکره، اروپا باید آماده کاهش تحریم‌ها باشد.

اتحادیه اروپا وزارت‌های دفاع و کشور سوریه را از لیست تحریم‌ها حذف کرد.

نخست‌وزیر مالزی با تأکید بر اینکه حمله به هیچ کشوری تضمین‌کننده امنیت آن نیست، بر لزوم توجه به نگرانی‌های امنیتی و پایان دادن به حملات و تحریم‌ها علیه ایران تأکید کرد.

دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا، در دیدار با هیئت آمریکایی در کاراکاس، از دولت این کشور خواست تمام تحریم‌ها را لغو کند. او با خطاب قرار دادن دونالد ترامپ تأکید کرد که پایان تحریم‌ها شرط لازم برای توسعه کامل سرمایه‌گذاری‌ها در ونزوئلا است.

روزنامه اطلاعات نوشت: در سال‌های گذشته به دلیل تحریم‌های اعمال شده از سوی آمریکا و اروپا، وضعیت خاصی در اداره کشور حاکم بوده و هر دولتی که برسرکار آمده برای دور زدن تحریم‌ها مسیری را طی کرده که به جای رفع شر تحریم، شر جدیدی به نام «کاسبان تحریم» را به وجود آورده و از همه بدتر، اصرار دولت‌ها برای ادامه این مسیر، آسیب‌های تحریم را چند برابر کرده است.

به نظر می‌رسد برخی از مقامات از صرافت تلاش برای لغو تحریم‌ها افتاده و ظاهرا متمایل به پذیرش تحریم به‌عنوان امری مقدر و محتوم شده‌اند. این در حالی است که تحریم‌های 20ساله کشور ما را وارد مرحله فرسودگی زیرساخت‌ها و اضمحلال ساختاری کرده‌ است.

فتح‌الله توسلی، نماینده مردم بهار و کبودرآهنگ و عضو کمیسیون اقتصاد مجلس، در گفتگو با پُرسون گفت: حمایت از صنایع دستی، آموزش فعالان این حوزه و تقویت تولید داخلی، راهکار اصلی مقابله با تحریم‌ها و ثبات اقتصاد کشور است.

روزنامه «واشنگتن پست» به نقل از یک مسئول آمریکایی گزارش داد که دولت ترامپ قصد دارد چهار شرط اصلی را به عنوان پیش‌شرط مذاکرات هسته‌ای با ایران مطرح کند. این شروط شامل مذاکره مستقیم با آمریکا، توقف غنی‌سازی اورانیوم، محدود کردن برنامه‌های موشکی و قطع حمایت مالی از نیروهای منطقه‌ای است.

کارشناس مسائل بین الملل گفت: ایران -پیش از فعال شدن اسنپ بک- مکانیزم‌هایی را برای دور زدن تحریم‌ها ایجاد کرده و توانسته است ساز و کار مناسب را برای فروش نفت و تجارت بین‌المللی ایجاد کند.

سوالی که پس از فعال سازی مکانیسم ماشه مطرح شده، این است که بازگشت تحریم های سازمان ملل چه تاثیری بر اقتصاد ایران خواهد داشت؟

عضو هیئت رئیسه کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی گفت: با وجود فشارهای سیاسی اما همچنان صادرات نفتی و غیر نفتی ایران مطلوب است.

رسانه انگلیسی نوشته کره جنوبی در راستای روند مرتبط با اسنپ‌بک، پیش‌نویس قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل را در رابطه با لغو تحریم‌های ایران، نهایی کرد.

این روزها اما از تنها چیزی که سخن به میان نمی‌آید «لغو تحریم‌ها» است! «لغو تحریم‌ها» تنها دلیل خطرپذیری و مصلحت‌سنجی ایران برای تن دادن به خواسته دولت چهاردهم در پیشبرد مذاکرات بود اما دیپلمات‌های دولت چهاردهم آن‌قدر که در 5 دور مذاکره غیرمستقیم با آمریکا درباره اعتمادسازی و محدودسازی برنامه هسته‌ای ایران سخن گفتند از چند و چون لغو تحریم‌ها توسط آمریکا سخن به میان نیاوردند.

ترامپ در سخنرانی خود که کمی بیش از سه دقیقه به طول انجامید، گفت که آینده ایران «یا صلح یا تراژدی» است و بسیاری از اهداف دیگر نیز وجود دارد که می تواند توسط ارتش آمریکا مورد اصابت قرار گیرد.

انگیزه ایران برای مذاکرات، محدود شدن برنامه غنی‌سازی و چند و چون آن نیست بلکه هدف، لغو مؤثر و پایدار تحریم‌هاست که بعد از پنج دور مذاکره، هنوز در دستور کار جدی قرار نگرفته است.

با وجود فشارهای اقتصادی آمریکا و تحریم‌های گسترده، ایران از طریق تغییر استراتژی و استفاده از دیپلماسی اقتصادی توانسته است موقعیت خود را در مناسبات منطقه‌ای و جهانی بازیابد.