سینمای ملی فی نفسه دربردارنده پیشانگارههای از ملت است. در سینمای ملی ایران پیشانگاره ملیت و امر ملی از دو انگاره رویتپذیر و رویتناپذیر مورد نظر ریچارد دایر تبعیت میکنند. دایر(1997) رویتپذیر و رویتناپذیر را به عنوان شاخصهی سینمای هالیوود و سینمای جریان رایج میداند. دایر بر این باور است که بازنمایی نژاد سفید اروپایی به عنوان ذات واقعی انسان در سینما به دو صورت رویتپذیر و رویتناپذیر قابل بررسی است. نژاد سفید نه به عنوان سفید، بلکه به عنوان انسان در سینما حضور دارد. دیگران اما به عنوان سیاهپوستان، زردپوستان و رنگینپوستان حاضرند.
