روزنامه

دانشگاه و حوزه علمیه، باید در تنویر افکار عمومی نقش محوری داشته باشند و همواره در مقابله با کج‌فهمی‌ها، کندذهنی‌ها و تحرکات ناشی از عدم درک مسائل، پیشرو باشند.
گاهی تا سخن از خشم به میان می‌آید، عده‌ای فوراً سراغ تقسیم‌بندی می‌روند. خشمِ چه کسی؟ علیه چه کسی؟ برای چه چیزی؟ و بعد هم حکم صادر می‌کنند که اگر ما برحقیم، خشم ما هم حق است و اگر دیگری بر باطل است، خشم او نیز باطل. امااین سؤال ساده در میان این همه داوری گم می‌شودکه از کجا معلوم ما همیشه در جایگاه حق ایستاده‌ایم؟
بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، در واکنش به گزارش اخیر روزنامه هاآرتص درباره هشدار محمد بن‌زاید پیش از عملیات ۷ اکتبر، از تصمیم خود برای طرح شکایت افترا علیه این روزنامه خبر داد.
یکی از انحرافات معرفتی که فعالان سیاسی ما به آن مبتلا هستند اینست که تمایلات جناحی خود را در موضوعات مختلف به دین و مذهب و قرآن نسبت می‌دهند. این انحراف که در مواردی ناخواسته است و قصد و غرضی هم در کار نیست، از رجال دین بیشتر سر می‌زند و به همین دلیل تأثیر منفی آن در بدنه جامعه زیاد است.
20سال برنامه ساخت و از قاب تلویزیون حذف شد، اما از ذهن و قلب مردم، نه. با یک پخش زنده در شبکه اجتماعی اینستاگرام نشان داد که هنوز هم، هزاران نفر گوشی به دست نشسته‌اند تا گوش به صدای گرم و آشنای او بسپارند. به شبکه‌های خصوصی رفت و ۳۶۰درجه(!) چرخید تا همانجایی بایستد که همیشه بود، همان کسی باشد که همیشه بود؛ صادق، زحمتکش و واقعی.
سخن گفتن از دکتر علی شریعتی بهانه نمی‌خواهد، اما طرح مطالبی توسط یکی از صاحب‌نظران اقتصادی، فضا را برای بازخوانی تفکر و سیره شریعتی فراهم کرده و نیز بهانه‌ای شده برای یادآوری اینکه «بزرگش ندانند اهل خِرد که نام بزرگان به زشتی برد».
این اولین بار نیست که مراسمی ملّی و فراگیر، که بهترین دستاوردش می‌تواند تجمیع روح ملّی و وحدت سرزمینی باشد، با حاشیه‌های بسیار تأسف‌برانگیز آلوده می‌شود و نقاط برجسته‌ی آن را به کورنقطه‌های مبهم و خاکستری می‌راند؛ مثل آن‌چه از معدودی سنگ‌پران و ناسزاگو نسبت به برخی شخصیت‌های سیاسی در حاشیه‌ی تودیع و تشییع رهبر شهید(ره) شاهد بودیم.
در هیچ نظام حکمرانی موفقی، سیاست خارجی محصول هیجان نیست. دیپلماسی، میدان محاسبه است.عرصه توازن قوا، شناخت منافع ملی، فهم حقوق بین‌الملل و درک پیچیدگی‌های ژئوپلیتیک. اما گویی در فضای عمومی ما، برای ورود به این میدان، دیگر نه تحصیل لازم است، نه تجربه و نه حتی آشنایی مقدماتی با ادبیات روابط بین‌الملل.
سازمان آگهی های پُرسون