این تحلیل به بررسی چگونگی تبدیل انرژی حاصل از همبستگی اجتماعی در دوران جنگ به تابآوری و سازندگی در دوران پس از جنگ میپردازد. راهکار اصلی در "تقاطع" تحول ذهنیتها و نهادها دیده میشود؛ یعنی ایجاد "ذهنیت جدید" با پرهیز از الگوی ذهنی بقا و حرکت به سمت انسان اقتصادیِ نوآور و مسئولیتپذیر، و همزمان، "ساختن قواعد و نهادهای جدید" برای تضمین امنیت اقتصادی، حمایت از تولید، اصلاح نظام مشوقها و ایجاد نهادهای اعتمادساز. این گذار، که "بعثت اقتصادی" نامیده شده، نیازمند پیوند هوشمندانه پیروزی نظامی با پیشرفت اقتصادی و صنعتی است تا جامعهای که در شرایط سخت مقاومت کرده، بتواند آیندهای درخشان و پایدار بسازد.