بیش فعالی

نتایج مجموعه‌ای از آزمایش‌های بالینی، مطالعات حیوانی و بررسی‌های نظارتی نشان می‌دهد که برخی رنگ‌های خوراکی مصنوعی رایج در غذاهای بسته‌بندی‌شده ممکن است با تغییرات رفتاری، واکنش‌های آلرژیک و اختلالات عصبی در کودکان ارتباط داشته باشند؛ موضوعی که توجه دوباره به ترکیبات غذایی مصرفی کودکان را ضروری می‌کند.

تشخیص اختلال بیش‌فعالی و کم‌توجهی حتما باید توسط افراد متخصص و روانشناس انجام شود و والدین به تنهایی امکان تشخیص آن را ندارند. حتی در برخی موارد نیاز به تکمیل پرسشنامه، انجام مصاحبه و بررسی نقشه مغزی است.

صحبت‌کردن بچه‌ها واقعا شیرین و دوست‌داشتنی است، اما تابه‌حال یک روز کامل را با کودکی گذرانده‌اید که مدام در حال حرف‌زدن است؟ فرض کنید کودکی خردسال دارید که روزی چندصد بار می‌گوید «مامان» و اصرار دارد به هر جمله‌ای که می‌گوید واکنش نشان دهید. اگر پای صحبت‌های والدینی بنشینید که کودک خردسال دارند، به‌احتمال زیاد از صحبت‌کردن بیش از حد کودکشان گلایه خواهند کرد.

افراد مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی دارای توانایی‌های شناختی منحصر به فردی هستند که می‌تواند آنها را به کارآفرینان موفقی تبدیل کند.

تحقیقات این موضوع که کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی(ADHD) در بزرگسالی درمان می‌شوند را کاملا رد کرده است و اکنون، تحقیقات جدید جنبه هشدار دهنده‌ای از بیش‌ فعالی را نشان می‌دهد و آن ابتلای افراد در بزرگسالی به این اختلال است.

«لالا و جادوی کلماتش» نوشته گِریسی جانگ با موضوع کودکان بیش‌فعال و رفتار والدین منتشر شد.

تشخیص زودهنگام اختلال بیش فعالی می تواند اطمینان دهد که کودکان مبتلا به این بیماری کمک مورد نیاز خود را زودتر دریافت می کنند.

برخلاف تصور بسیاری از افراد، اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی فقط مختص کودکان نیست و بزرگسالان هم ممکن است به آن مبتلا باشند.

یک روانپزشک، نسبت به مصرف خودسرانه داروی ریتالین هشدار داد و گفت: ریتالین فقط برای افراد بیش فعال مفید است.