در پی اعتراف رسانههای اسرائیل به ناتوانی ارتش این رژیم در کنترل جنوب لبنان و زخمی شدن ۱۴ شهرکنشین در مرز با لبنان، روزنامه هاآرتص اعلام کرد که ارتش اسرائیل در باتلاق لبنان گرفتار شده است.
لی جائه میونگ رئیس جمهور کره جنوبی در پی بازداشت یک فعال شهروند کرهای توسط نیروهای اسرائیلی در کاروان کمکرسانی به غزه (ناوگان صمود)، بیانیهای تند علیه اسرائیل صادر کرد.
شبکه ۱۲ رژیم صهیونیستی گزارش داد که واشنگتن به تلآویو اطلاع داده است؛ دهها فروند هواپیمای سوخترسان ارتش آمریکا که در فرودگاههای بنگوریون و رامون مستقر هستند، حداقل تا پایان سال ۲۰۲۷ در خاک اسرائیل باقی خواهند ماند.
نماینده تامالاختیار مسکو در سازمانهای بینالمللی در وین با اشاره به حمله مجدد اسرائیل و آمریکا به ایران گفت: اگر این طور باشد به این معناست که آنها از اشتباهات راهبردی خود درس نگرفتهاند.
در فضای ملتهب کنونی که تحرکات نظامی ایالاتمتحده و رژیم صهیونیستی در منطقه به اوج رسیده و از احتمال حملات زیربنایی و حتی احتمال بهکارگیری تسلیحات غیرمتعارف حکایت دارد، چرا جمهوری اسلامی ایران علیرغم آگاهی از این تهدیدات، از انجام یک «حمله پیشدستانه» همهجانبه علیه منافع و پایگاههای دشمن اجتناب میکند؟ آیا این رویکرد نشانهای از تعلل است یا بخشی از یک راهبرد کلان پیچیده؟ پاسخ به این پرسش را باید در درهمتنیدگی «عقلانیت سیاسی»، «محاسبات فنی نظامی» و «الزامات گذار تاریخی» جستوجو کرد.