به گزارش سایت خبری پُرسون، روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: کم هم آسیب ندیده‌ایم از تردید و فراوان آسیب دیده‌ایم از خطا. از این دیگران و به ویژه دشمنان دچار خطای محاسباتی شده و علیه ما «اقدام» کرده‌اند. فراوان خسارت دیده‌ایم از این ماجرا.
باید تدبیر می‌شد و هزار البته باید تدبیر شود این موضوع. از کشور باید یک صدا به گوش جهان برسد آن یک صدا هم صدای تصمیم ملی باشد. تصمیم ملی هم معمولا - و مطابق با عرفی که برای جهان قابل فهم است - با رای مردم تعیین می‌شود.
وقتی مردم رای می‌دهند و دولت را انتخاب می‌کنند، باید همه امور در ساختار قانونی به عهده دولت باشد. وقتی مردم رای می‌دهند و مجلس شکل می‌گیرد باید وضع قانون و نظارت را بهعهده گیرد. قوه قضائیه هم در ساختار قانونی و جایگاه خود باید برای عدالت تدبیر کند. این بی‌معنا و بسیار بی‌معناسات که برخی «گروه‌ها» به‌رغم بی‌اقبالی میان مردم، خواست خود را به جامعه «تحمیل» کنند.
مردم اگر می‌خواستند کشور با نگاه و خواست فلان فرد و فلان جریان سیاسی، اداره شود، به همان‌ها رای می‌دادند. ماشاالله همیشه هم در صحنه انتخاب حاضرند و رای نمی‌آورند اما کنار نمی‌کشند. رای نمی‌آورند اما می‌خواهند خواست آنان به مرحله اجرا برسد. رای نمی‌آورند اما می‌خواهند کسی را که رای آورده به هر شکل مجبور به انجام خواست خود کنند. خواستی که با خواسته اکثریت مردم در تضاد است.
بلندگو هم در اختیارشان هست و صدای شان را بلند می‌کند اما هیچ قدرتی نمی‌تواند قامت کوتاهشان را در نگاه اکثریت مردم بلند کند. اسما و رسما، روسای قوا مشخصند، نهادهای عالی تصمیم گیر صاحب نام و نشان معتبرند اما اینان می‌خواهند همه نهادهای قانونی و مسئولان رسمی و منتخبان مردم را از اعتبار بیاندازند، کاری که دشمن در پی آن است و جهانیان را هم در برقراری تعامل با ایران به تردید می‌اندازد.
وقتی ندانند مسئول کیست و تصمیم چه کسانی رسم الخط سیاست است، نمی‌توانند، به تعامل برنامه بریزند.
باید همه چیز روشن و مشخص باشد. هر کشور فقط یک دولت باید داشته باشد، اسمی و رسمی باید یکی باشد، آن هم به رای ملت. در کشور باید یک ساختار مسئول و صاحب اختیار و پاسخگو باشد. نمی‌شود مسئولیت را از دولت خواست اما اختیار را گروه‌های رای نیاورده و بی‌اقبال به دست داشته باشند. این به معنای چشم پوشدن بر نگاه اقلیت نیست. نفی نقد هم معنا نمی‌دهد. بر تعیین تکلیف ساختارمند و طبق خواست و رای ملت تأکید دارد. نقد کنند اما با ادب و آداب نقد. تعیین تکلیف کردن، نقد نیست. تخریب و توهین نیز با نقد در تضاد است. نباید بازندگان، توان برهم زدن ساختار و برنامه‌های برنده را داشته باشند. این توهین به خواست و رای و اراده اکثریت مردم است.
منبع: فارس
