به گزارش سایت خبری پُرسون، گزارش گاردین با تمرکز بر این پدیده، نشان میدهد چگونه «استایل» به ابزاری برای بیان هویت، قدرت و حتی آینده شغلی مربیان بدل شده است.
در مرکز این تحلیل، پپ گواردیولا قرار دارد؛ مربیای که همواره به دقت در جزئیات شهرت داشته، اما اکنون تغییرات در سبک پوشش او توجهها را جلب کرده است. در جریان شکست اخیر تیمش برابر رئال مادرید، آنچه بیش از تصمیمات فنی او در رسانهها برجسته شد، نه ترکیب تیم یا استراتژی بازی، بلکه پیراهنی گرانقیمت و متفاوت بود که بر تن داشت. این چرخش توجه، بهخوبی نشان میدهد که چگونه تصویر بیرونی مربیان میتواند روایتهای ورزشی را تحتالشعاع قرار دهد.
گواردیولا در طول دوران مربیگری خود همواره دچار تحول سبک بوده است. در دوران حضورش در بارسلونا، او با کتوشلوارهای کلاسیک و مینیمال، تصویری منظم و روشنفکرانه ارائه میداد. در بایرن مونیخ، این سبک به سمت سادگی و هماهنگی با ساختار باشگاه گرایش یافت. اما در منچستر سیتی، او به پوششهای نیمهرسمی و مدرن روی آورد؛ انتخابهایی که اکنون بهنظر میرسد جسورانهتر و شخصیتر شدهاند. برخی تحلیلگران این تغییر را نشانهای از آزادی بیشتر یا حتی آمادگی برای ورود به مرحلهای جدید در زندگی حرفهای او میدانند. به ویژه آنکه میدانیم او سال گذشته از همسرش جدا شد.
این پدیده البته به گواردیولا محدود نمیشود. در گذشته، چهرههایی مانند آرسن ونگر با ظاهر آراسته و روشنفکرانه، و جوزه مورینیو با سبک کاریزماتیک و اقتدارگرا، از پوشش بهعنوان بخشی از برند شخصی خود بهره میبردند. در مقابل، مربیان نسل جدید مانند آرتتا هنوز در حال شکلدهی به هویت بصری خود هستند و اغلب به انتخابهای محافظهکارانهتر گرایش دارند.
لباس در فوتبال امروز صرفا یک انتخاب شخصی نیست، بلکه بخشی از «مدیریت تصویر» است. در دورانی که فشار رسانهای و انتظارات هواداران به اوج رسیده، ظاهر میتواند به ابزاری برای حفظ جایگاه، ارسال پیام و حتی انحراف توجه از نتایج ضعیف تبدیل شود. به این ترتیب، در فوتبال معاصر، مرز میان زمین بازی و صحنه نمایش روزبهروز کمرنگتر میشود؛ جایی که گاه یک انتخاب ساده در کمد لباس، معنایی فراتر از یک تصمیم تاکتیکی پیدا میکند.
منبع: خبرورزشی
