زهرا شیخ باقری دانشجوی دکتری مدیریت رسانه و فعال رسانه نوشت:

ولنتاین عشق وارداتی؛ تهدیدی نرم برای فرهنگ ایرانی

استقبال گسترده جوانان از ولنتاین، بیش از آنکه انتخابی فردی باشد، بازتابی از نفوذ آرام اما مستمر فرهنگ وارداتی است؛ فرهنگی که با ظاهری جذاب، ارزش‌های بومی و سنت‌های ریشه‌دار ایرانی را به حاشیه می‌راند.
تصویر ولنتاین عشق وارداتی؛ تهدیدی نرم برای فرهنگ ایرانی

به گزارش سایت خبری پُرسون، زهرا شیخ‌باقری، دانشجوی دکتری مدیریت رسانه و فعال رسانه، در یادداشتی به نفوذ فرهنگ وارداتی از مسیر رسانه‌ها و تأثیر آن بر سبک زندگی نسل جوان می‌پردازد و ولنتاین را نمادی از چالش هویت فرهنگی و تضعیف آیین‌های بومی معرفی می‌کند.

او با تأکید بر خلأ انتقال ارزش‌های اصیل ایرانی، بازآفرینی خلاقانه سنت‌هایی مانند سپندارمذگان و ارتقای خودآگاهی هویتی جوانان را راهکار اصلی مواجهه با این جریان می‌داند.

زهرا شیخ باقری نوشت:

در جهان امروز، مرزهای جغرافیایی نمی‌توانند جریان فرهنگ را محدود کنند و رسانه‌ها با سرعتی بی‌سابقه، سبک‌های زندگی و آیین‌های خارجی را به زندگی روزمره ما وارد می‌کنند. یکی از چالش‌های جدی نسل جوان، نفوذ فرهنگ وارداتی است؛ فرهنگی که گاهی با ظاهری جذاب و فریبنده، ارزش‌های عمیق هویت ملی و سنت‌های بومی ما را تهدید می‌کند.

نمونه آشکار این پدیده، استقبال گسترده از مناسبت‌هایی مانند ولنتاین است؛ روزی که ریشه‌های تاریخی و فرهنگی آن با جامعه ما بیگانه است و هیچ پیوندی با سنت‌ها و آیین‌های ایرانی ندارد، اما با تبلیغات رسانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی، به‌عنوان یک "سبک زندگی" به جوانان القا می‌شود. ولنتاین در واقع، نمادی از جایگزینی هویت و ارزش‌های فرهنگی ما با الگوهای بیگانه است؛ آیینی که شادی و ابراز محبت را به شکلی سطحی و مصرفی ارائه می‌کند و روح جامعه را از اصالت تهی می‌سازد.

این پدیده نشان می‌دهد که بخشی از خلأ فرهنگی ما، ناشی از ضعف در انتقال ارزش‌ها و آیین‌های اصیل به نسل جدید است. وقتی جوانان فرصت تجربه شادی، تعلق و ابراز عشق را در قالب فرهنگ خودی پیدا نکنند، به‌طور طبیعی به گزینه‌های خارجی روی می‌آورند. ولنتاین، در این معنا، زنگ هشداری است برای مسئولان فرهنگی و نهادهای اجتماعی: اگر سنت‌ها و آیین‌های ایرانی نتوانند پاسخگوی نیازهای واقعی نسل امروز باشند، جریان‌های وارداتی جای آن‌ها را خواهند گرفت.

راهکار واقعی مقابله با این جریان، بازآفرینی و به‌روزرسانی فرهنگ اصیل ایرانی است. جشن‌هایی مانند سپندارمذگان یا آیین‌های بومی که محور محبت، خانواده و پیوند اجتماعی هستند، اگر با خلاقیت رسانه‌ای و هنری ارائه شوند، می‌توانند نیازهای عاطفی و اجتماعی جوانان را پاسخ دهند و جایگزین فرهنگ وارداتی شوند. مشارکت مستقیم جوانان در بازتعریف و تولید محتوای فرهنگی، آنان را از مصرف‌کننده صرف به کنشگر فرهنگی فعال تبدیل می‌کند.

خودشناسی و آگاهی از هویت ایرانی، سد محکمی در برابر فرهنگ‌های بیگانه است. جامعه‌ای که جوانان آن با تاریخ، ارزش‌ها و سنت‌های خود انس دارند، کمتر تحت تأثیر تبلیغات و مدهای وارداتی قرار می‌گیرد و می‌تواند به شکل آگاهانه انتخاب کند که چه فرهنگی را بپذیرد و چه فرهنگی را کنار بگذارد.

فرهنگ، میدان زندگی و خلاقیت است و نمی‌تواند در برابر سکون و انفعال دوام بیاورد. ولنتاین و دیگر پدیده‌های مشابه، فرصتی برای یادآوری این حقیقت هستند: اگر می‌خواهیم نسل جوان با هویت و افتخار ایرانی زندگی کند، باید آیین‌ها و سنت‌های خود را با زبان امروز بازتعریف کنیم، نیازهای واقعی آن‌ها را پاسخ دهیم و جایگزین جذابی برای فرهنگ‌های وارداتی فراهم کنیم. تنها در این صورت است که جامعه ایرانی می‌تواند نه تنها مقاوم در برابر جریان‌های خارجی باشد، بلکه خالق فرهنگ نوین و اصیل در عرصه جهانی شود.

منبع: اندیشه معاصر

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید:

1192124

سازمان آگهی های پُرسون